maandag 5 augustus 2019


Uit de serie : Overal is wel wat, deel 2 : Opruimwoede




Soms moet je gewoon uit de kast komen.

Ook al blijf je liever dromen van maatje 38 en hangt die kast dus vol met de mooiste baljurken en strak getailleerde jasjes waar ik niet meer in pas. Nu denk ik: Vaarwel adieu, dit gaat ‘m écht niet meer worden ook niet met een spotschoolabonnenment en een streng dieet. “Vergeet het maar. Je bent best een leuke oma, dik in de overgang met een verlaagde vetverbranding en opgehoopt vocht in enkels, oedeembenen heet dat ( mijn oma had het ook)  de ouderdom, dan vraag je er ook om, dan is er geen weg meer terug naar dat strakke lijf, je hebt je beste tijd gehad schat en je hebt best leuke ogen,” spreek ik mijzelf bemoedigend toe als ik die glanzende, zijden japonnen in een Aldi tas prop. Het ruimt lekker op. Ik breng ze naar de Stijlloods, een tweedehandswinkel waar ik zelf regelmatig iets aparts scoor.

Het huis is leeg, het nest is leeg nu het hoofd nog. Dan kan er weer nieuwe ruimte komen, zeggen ze.

Volgens de opruimgoeroe Marie Kondo met haar boek Spark Joy is het heerlijk bevrijdend als je dingen wegsmijt waar je niet meer naar omkijkt. Het ont spullen doet je gewoon smullen naar méér , méér, méér wegdoen. Minder, minder, minder hebben en vasthouden. Laat los. Soms wil ik serieus in een Tiny house. Je hoeft niet meer naar tuincentra en meubelboulevards om die leegte op te vullen. Wat heb je helemaal nodig in het leven? Een paar oordoppen, een oogmasker, een oplader en een schone onderbroek. Weg met al die spullen uit een ver verleden, richt je op het heden. En leef de toekomst, wat je toekomt . Vooruit! Hup, gooi weg. Wat moet je in godsnaam nog met die boekenkast vol waar je al sinds de verhuizing (jaar 2000) niet naar hebt omgekeken? Wat staat daar nou bijvoorbeeld helemaal in.. 

-         De Doe het zelf tuin ( mislukt)

-         Houten speelgoed  ( te duur)

-         Beweegbare wandplaten (nooit gemaakt)

-         Het groene babyboek ( ze waren roze)

-         Bijna dood ervaringen ( waarom in Godsnaam?)

-         Fantastische tuinen (helemaal niet gelukt)

-         Hardlopen ( das war einmahl)

-         WK voetbal ( boeken geschreven door mijn pa, kan ik natuurlijk niet weggooien)

-         De seizoentafel ( deed ik dan weer wel aan in mijn antroposofische jaren, mijn favoriet was de Paashaas)

-         De wording van Europa ( heb ik nooit begrepen en is voor mij een onvoorstelbaar iets )

-         Hamsters, huisvesting en verzorging ( mijn favoriete boek! )

-         Feng shui in het dagelijks leven ( stom gedoe, van alles twee voor je raam)

-         Alles over dromen ( durf ik niet te lezen)

-         De Olympische Spelen, verbroedering of verloedering ( mijn eigen eindscriptie op de A.L.O met tekening van Dik Bruynesteyn, met de kennis van nu helemaal niet zo slecht)

-         De wortelkinderen ( te braaf voor woorden maar wel lief, bewaar ik voor kleine Liv)

-         Sociaal onhandig (wanhoop)

-         Bachremedies voor kinderen (wanhoop)

-         Dyslectische kinderen (wanhoop)

-         Nieuwe tijds kinderen ( wanhoop)

-         Voedselallergie en intolerantie  ( wanhoop)

-         Praktisch luisteren ( grote wanhoop)

Dan staan er nog een paar echte schrijvers tussen die ik nog wel eens wil herlezen en vooral de dichtbundels. Als je gedichten leest ben je meteen in een andere wereld en kun je wegdromen en fantaseren en heb je dus al helemaal niets meer nodig. De geest raakt vervuld van iets wezenlijks.  Zo blijf ik steken bij de titel: ‘Geef mij nu eindelijk wat ik altijd al had’ van Herman de Coninck en vraag mij af of het tóch nog zal lukken om maatje 38 terug te krijgen. 
Waar kan een mens zich al niet druk om maken en zo’n gedicht maakt het leven waarachtig licht. 
                                                 
                                                                        ‘O, ik weet het niet,

                                               maar besta, wees mooi.

                                                 Zeg: kijk, een vogel

                                                en leer me de vogel zien.

                                                Zeg: het leven is een brood

                                                   om in te bijten en de

                                                    appels zien rood

                                                   van plezier, en nog, en

                                                         nog, zeg iets.

                                                  Leer me huilen, en als ik

                                                               huil

                                                  leer me zeggen: het is niets.’



   ( Herman de Coninck)





zaterdag 27 juli 2019

Overal is wel wat . Deel 1. De houtvaart

Uit de serie:                          Overal is wel wat.    
                                                                                                                                             


“Kijk, overal is wel wat.”
“Dat is absoluut waar.”
“Ook als je denkt: daar gebeurt nooit wat, dan nóg is er altijd wat. “
“ Ik zeg altijd: Elk huisie heb z’n kruisie.”
“Ik heb alles meegemaakt. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het meegemaakt.”
De vrouw van 62 jaar , kort bont kapsel, vermoeide lijnen in het gezicht in een vlot balletachtig badpak met een schootje zit naast mij uit te puffen op een plastic kuip stoel in de Houtvaart. Het is de heetste dag ooit gemeten en ik móest naar het water. Zij ook. Zij is alleen en ik ook, om  ff af te koelen.

Het is stervensheet en stervensdruk. Elke vierkante meter is bezet zowel in het bad als aan de kant. Overal gillende kinderen met waterpistolen en stuiterende duikpartijen van de duikplank. Het is één gonzende, plonzende kluwen mensjes. De sfeer is die van enthousiasme en plezier. Plezier van het nutteloze spel. Tien keer in het bad springen en er weer uit klimmen. Balletjes overgooien, op drijvende matten klauteren en ervan afgegooid worden, stompen in je zij krijgen van uitslaande schoolslagbenen, jongetjes met stoer gedrag , meisjes met danspasjes en handstanden, ouders met help!- het- is-6 -weken- vakantie- gedrag en grootouders met  alle- geduld- van- de- wereld- gedrag. Kortom, stereotiep , niets nieuws onder de zon behalve dan dat die gouden ploert boven de 40 graden is gekomen vandaag. Een nieuw hitte-record. De schaduw is onze beste vriend. Het is een kwestie van smeren en keren. Thuis is het niet uit te houden.
“Zéker niet met die man van mij. Daarom zeg ik: ‘Blijf jij maar lekker thuis met je jicht, ik smeer ‘m.’ Hij moest zo nodig met vervroegd pensioen, zonder mij daar in te betrekken. Nou, ik kan je wel vertellen, het is dikke, vette crisis, bijna echtscheiding. Zit ik elke dag met die man op de bank. Vreselijk. Hij wil niks, hij doet niks, hij vindt niks. Ik ben helemaal mijn vrijheid kwijt.”

“ Niet te hebben toch? Zou niks voor mij wezen. Heeft ie nog jicht ook? ”

“ Ja, z’n voeten he daar zit het in. Opgehoopt urinezuur. Hartstikke pijnlijk maar hij wil geen pijnstillers. Nou dan zoek je het maar uit ook, zeg ik dan. Daar ben ik hard in. En ja, we zouden naar Duitsland met de caravan maar dat ging dus ook mooi niet door met die hitte en die jicht en nu ik die files zie op het journaal ben ik blij dat we thuisgebleven zijn. “

“ De thuisblijvers hebben weer eens gelijk gekregen. Schiphol is ook al zo’n puinhoop. Je zal d’r staan met je koffers en je hele gezin voor de vakantie en maar wachten. Vreselijk! En dan die hitte, kun je beter hier zitten toch? Wil je een stukje watermeloen?”
“ Ha lekker, dank je. Er zorgt nooit eens iemand voor mij eigenlijk. 
Maar goed ik werk ook nog 24 uur in de week, in de zorg dus dan heb je wel vakantie nodig. Zwaar hoor de zorg. Emotioneel ook. Kind wat daar allemaal gebeurt. Zo zielig die mensen. Sommigen zijn zo eenzaam daar kijkt geen hond meer naar om. Was er laatst een vrouw overleden, komt die dochter die nog nooit bij d’r moeder geweest is de bankpasjes leegplunderen en de spullen op marktplaats zetten. Zeg ik tegen dat wijfie: ‘ Laat je nog wat geld over voor de begrafenis?’  Zegt ze: ‘ Ze kan wel in een kartonnen doos hoor, meer is ze toch niet waard.” Dat zei ze. Geloof je toch niet? De klompen vallen je af en toe uit met wat ik daar mee maak. Maar toch heb ik door schade en schande geleerd: Oordeel niet want je wéét het niet he. Overal is wel wat schat, wat ik je brom. En ik ben blij dat ik dat kan doen voor die mensjes. Ik zal je zeggen, toen die vent van mij met z’n vervroegde pensioen aan kwam zetten ben ik als de sodemieter naar school gegaan. Veertig jaar geen schoolbank gezien en leren kan ik niet maar ik dacht: Ik moet het halen, niveau 2 zorg. En het is gelukt. Mijn dochter heeft mij geholpen met de computer en verslagen maken want dat zag ik echt niet zitten maar nu ben ik zo blij dat ik werk heb. Ik ga nooit met pensioen. Je moet toch wat doen. Ik snap die vent van mij niet dat ie maar niks zit te doen.

Ja en mijn dochter daar ga ik ook elke week heen. Elke woensdag naar Zeist, daar woont ze, takke end en met de files is het ellende. Maar goed ik moet haar toch helpen. Ze heeft vier kleine kinderen en weegt nog maar 40 kilo. Ze is helemaal op.
Ze had er twee, dat was al meer dan genoeg, maar toen kwam er nog onverwacht een tweeling bij! Had ze er vier. En geen werk meer want dat gaat niet samen. Ze is holistisch therapeut met allemaal moeilijk gedoe en die kinderen mogen nooit eens een lekker happie want dan zit er iets in wat ze niet mogen en ik durf niks meer spontaan mee te brengen. Laatst had ik zelf gebakken cake, ik bak graag, maar dan moet ik eerst een heel protocol sturen of ze het wel mogen. Nou, ik nam het mee en ze hadden het in een mum op. Maar goed ze heeft het moeilijk met die drukke koters. Het zoontje heeft iets met tics en concentratiestoornissen. Je wordt er gek van. En financieel hebben ze ook helemaal niks want zij moest zo nodig 4 kinderen. Maar d’r man is wel zo verstandig dat ie niet van d’r afgaat s want dan moet ie alleen maar alimentatie betalen en gaat ie alsnog failliet. Haha!

Ja mijn zoon die is dus wel pas gescheiden. Dat is erg hoor, je zoon zo kapot zien gaan. Ze hadden een kindje gekregen dat veels te vroeg werd geboren met 28 weken, net levensvatbaar maar toen kreeg de baby een hersenbloeding en nou doet er van alles het niet. Zijn armpje wil niet en zijn hele ontwikkeling gaat traag. Je hebt gewoon levenslang als ouder! Wat moet je? Zielig hoor. Nou en zij trok het niet en hij is weggegaan en nu heeft hij het gedaan natuurlijk. Slaat helemaal nergens op want waar twee kijven daar hebben twee schuld zeg ik altijd. En overal is wel wat. Het is geven en nemen, plussen en minnen en je moet er zelf wat van maken.

Kijk toen die vent van mij met vervroegd pensioen thuiskwam gingen bij mij dus alle bellen rinkelen. Eerst kwam ik in een psychose terecht, gun je ook niemand. Na 6 maanden in de kliniek moest ik weer zelf gaan leven en heb ik via die huisarts van mij een assertiviteitscursus gedaan. Toen wist ik inene: Godverdomme, je bent alleen gekomen en je gaat ook alleen je kist in en daar tussen in moet je het zelf opknappen. Mijn man zegt dat ik niet meer aardig ben tegen hem maar ik ben veels te goed geweest al die jaren. Kijk en nu denk ik, stik er maar in met je jicht, ik ga naar de Houtvaart. 


woensdag 19 juni 2019

'Lezerspost', kent u die rubriek?  Sinds 1 maart schrijft het succesvolle duo elke zaterdag een stukje in  de Volkskrant op de pagina 'Dag in Dag uit.'

Van voor naar achter kunt u hier onze bijdrages lezen. Ook op de site van de Volkskrant.

6 juli 2019, Het gaat om wat je samen bindt en niet om wat je scheidt!


29 juni 2019, Over de vloek van de witte broek

22 juni 2019, Over de eikenprocessierups dus



15 juni 2019, Over Alzheimer gesproken





8 juni 2019, Over genept worden gesproken




1 juni 2019, Over een vrouwelijke premier gesproken






25 mei 2019, Over de ruïne van Grapperhaus en andere toeristische attracties 





18 mei 2019, Over abortus gesproken





11 mei 2019, Over omgekeerde journalisten gesproken



ps dit bericht is inclusief het lied: Vrienden en Beminden te vinden op

YouTubehttps://youtu.be/mgKw0Sx1-n0
Een meezinger voor alle Nederlanders.

4 mei 2019, Over onderscheidingen gesproken





27 april 2019, Over Koreaanse kia's en andere bedreigende diersoorten gesproken

20 april 2019, over FC Twente gesproken

met een extra punt voor degene die snapt waar het hier om gaat
13 april 2019, over onderwijs gesproken
                             

6 april 2019, daar is over nagedacht

30 maart 2019, Retteketet, Thierry Baudet

23 maart 2019,   over gas gesproken    


16 maart 2019, en op wie stemt u dan?




Voor wie niet weet wat de PPD is , zie filmpje






9 maart 2019, ach ja de Nederlandse taal , net wat u zegt



2 maart 2019, over Staaij de homojager en andere soortgelijke discriminatie